- Konu Yazar
- #1
Yapay zekâ teknolojileri iyice büyürken bu konuda öne çıkan firmalardan biri olan veri analizi ve gözetim şirketi Palantir’den hiç beklenmedik bir hamle geldi. Özellikle savunma sanayii alanında ABD Ordusu’yla olan anlaşmaları ve savaşlarda bile kullanılan teknolojileri sayesinde eleştirilen firma, X üzerinden bir paylaşım niteliğindeydi. Âdeta bir manifesto niteliğinde olan bu paylaşım, “Teknolojik Cumhuriyet” başlığıyla yayımlandı. Gönderi, CEO Alex Karp’ın aynı isimli kitabının özeti niteliğinde ve teknoloji dünyasına çağrıda bulunuyor. Palantir’den teknoloji dünyasına ve batıya çağrı Paylaşımda teknoloji dünyasından aklınıza gelebilecek her konuya değinilmiş. Bir bölümde Silikon Vadisi’nin yükselişini mümkün kılan ülkeye ahlaki bir borçlu olduğunu söylüyor, bir başka bölümde ücretsiz e-postaların yeterli olmadığını belirtiyor. Bir yerde de bir kültürün veya medeniyetin, hatta yönetici sınıfının çöküşü, ancak o kültür ekonomik büyüme ve kamu güvenliği sağlayabiliyorsa affedilebilir diyor. Bir kısımda ise atom çağının sona erdiğini, yapay zekâya dayalı yeni bir caydırıcılık çağı başlamak üzere olduğunu söylüyor. Belli noktalarda en çok eleştirildiği konulardan olan ordunun yapay zekâ kullanımıyla ilgili de ifadeler yer alıyor. Bununla ilgili ABD Ordusu tüfek isterse, onu da üreteceklerini söylüyor. Ayrıca asıl sorunun yapay zekâ silahları üretilecek mi değil, “Kim ve hangi amaçlar üretilecek?” olduğunu söylüyor. Rakiplerin bu konuda hiç durmayacağını belirterek teknoloji dünyasında çağrıda bulunuyor. Palantir’in bu paylaşımı kısa sürede sosyal medyada viral olmayı başardı. Tahmin edebileceğiniz gibi şirketin birçok insandan eleştiri geldi. Aşağıdan paylaşımın tamamını okuyabilirsiniz. Palantir'in paylaşımının Türkçesi "Kısaca Teknolojik Cumhuriyet. Silikon Vadisi, yükselişini mümkün kılan ülkeye ahlaki bir borçludur. Silikon Vadisi'nin mühendislik elitinin, ulusun savunmasına katılma konusunda olumlu bir yükümlülüğü vardır. Uygulamaların tiranlığına karşı isyan etmeliyiz. iPhone, medeniyetimizin en büyük yaratıcı başarısı, hatta belki de en büyük başarısı mı? Bu nesne hayatlarımızı değiştirdi ancak şimdi de olasılıklar algımızı sınırlayabilir ve kısıtlayabilir. Ücretsiz e-posta yeterli değil. Bir kültürün veya medeniyetin, hatta yönetici sınıfının çöküşü, ancak o kültür halka ekonomik büyüme ve güvenlik sağlayabiliyorsa affedilebilir. Yumuşak gücün, yalnızca etkileyici söylemlerin sınırları ortaya çıktı. Özgür ve demokratik toplumların başarılı olabilmesi için ahlaki çağrıdan daha fazlasına ihtiyaç vardır. Sert güce ihtiyaç vardır ve bu yüzyılda sert güç yazılım üzerine kurulacaktır. Soru şu değil: Yapay zekâ silahları üretilecek mi? Soru şu: Kim üretecek ve hangi amaçla üretecek? Rakiplerimiz, kritik askeri ve ulusal güvenlik uygulamalarına sahip teknolojilerin geliştirilmesinin faydaları hakkında teatral tartışmalara girmek için duraklamayacaklar. İlerleyecekler. Ulusal hizmet evrensel bir görev olmalıdır. Toplum olarak, tamamen gönüllülük esasına dayalı bir ordudan uzaklaşmayı ve ancak herkes riski ve maliyeti paylaşırsa bir sonraki savaşa girmeyi ciddi olarak düşünmeliyiz. Eğer bir ABD Deniz Piyadesi daha iyi bir tüfek isterse onu üretmeliyiz; aynı şey yazılım için de geçerli. Bir ülke olarak, yurt dışında askeri müdahalenin uygunluğu hakkındaki tartışmayı sürdürürken tehlikeye atılmalarını istediğimiz kişilere olan bağlılığımızda da sarsılmaz kalabilmeliyiz. Kamu görevlilerinin rahiplerimiz olması gerekmiyor. Federal hükümetin kamu görevlilerine ödediği gibi çalışanlarına ödeme yapan herhangi bir işletme ayakta kalmakta zorlanırdı. Kendilerini kamusal hayata adamış olanlara çok daha fazla hoşgörü göstermeliyiz. Bağışlama için herhangi bir alanın ortadan kaldırılması -insan ruhunun karmaşıklığına ve çelişkilerine karşı herhangi bir hoşgörünün bir kenara bırakılması- bizi, daha sonra pişman olacağımız bir yönetim kadrosuyla baş başa bırakabilir. Modern siyasetin psikolojikleştirilmesi bizi yanlış yola sürüklüyor. Ruhlarını ve benlik duygularını siyasi arenada beslemeyi bekleyen, iç dünyalarının asla tanışamayacakları insanlarda ifade bulmasına aşırı derecede bel bağlayanlar hayal kırıklığına uğrayacaklardır. Toplumumuz düşmanlarının yok oluşunu hızlandırmaya çok hevesli hale geldi ve çoğu zaman bu durumdan sevinç duyuyor. Bir rakibi alt etmek, sevinmek için değil, durup düşünmek için bir fırsattır. Atom çağı sona eriyor. Caydırıcılığın bir çağı olan atom çağı sona eriyor ve yapay zekâya dayalı yeni bir caydırıcılık çağı başlamak üzere. Dünya tarihinde hiçbir ülke bu ülke kadar ilerici değerleri ilerletmemiştir. Amerika Birleşik Devletleri mükemmel olmaktan çok uzaktır. Ancak bu ülkede, kalıtsal elit olmayanlar için dünyanın herhangi bir başka ülkesine kıyasla ne kadar daha fazla fırsat olduğunu unutmak kolaydır. Amerikan gücü, olağanüstü uzun bir barış dönemini mümkün kılmıştır. Birçok kişi, büyük güçler arasında askeri bir çatışma olmadan dünyada neredeyse bir asır boyunca bir tür barışın hüküm sürdüğünü unutmuş veya belki de bunu doğal karşılamıştır. En az üç nesil – milyarlarca insan ve onların çocukları ve şimdi de torunları – hiçbir zaman dünya savaşı görmemiştir. Savaş sonrası Almanya ve Japonya'nın etkisizleştirilmesi geri alınmalıdır. Almanya'nın etkisizleştirilmesi aşırı bir düzeltmeydi ve Avrupa şimdi bunun ağır bedelini ödüyor. Benzer ve oldukça teatral bir şekilde sergilenen Japon pasifizmine bağlılık, sürdürüldüğü takdirde, Asya'daki güç dengesini de değiştirme tehdidi oluşturacaktır. Piyasanın harekete geçemediği yerlerde bir şeyler inşa etmeye çalışanları alkışlamalıyız. Kültür, Musk'ın büyük anlatılara olan ilgisine neredeyse alaycı bir şekilde yaklaşıyor, sanki milyarderler sadece kendilerini zenginleştirmekle yetinmeliymiş gibi... Yarattığı şeyin değerine dair herhangi bir merak veya gerçek ilgi esasen göz ardı ediliyor veya belki de ince bir şekilde gizlenmiş bir küçümsemenin altında saklanıyor. Silikon Vadisi şiddet suçlarıyla mücadelede rol oynamalıdır. Amerika Birleşik Devletleri genelindeki birçok politikacı, şiddet suçları söz konusu olduğunda adeta omuz silkmiş, sorunu ele almak için ciddi çabalardan vazgeçmiş veya hayat kurtarmak için umutsuz bir girişim olması gereken bu konuda çözüm ve deneyler geliştirmek için seçmenleri veya bağışçılarıyla herhangi bir risk almaktan kaçınmıştır. Kamuoyunda yer alan kişilerin özel hayatlarının acımasızca ifşa edilmesi, çok fazla yeteneği devlet hizmetinden uzaklaştırıyor. Kamusal alan ve kendilerini zenginleştirmekten başka bir şey yapmaya cesaret edenlere yönelik sığ ve küçük düşürücü saldırılar o kadar affedilmez hale geldi ki, cumhuriyet, içlerinde gerçek bir inanç yapısı olsaydı hırsları affedilebilecek, etkisiz ve boş bir sürü insanla baş başa kaldı. Kamusal hayatta farkında olmadan teşvik ettiğimiz ihtiyatlılık yıpratıcıdır. Yanlış bir şey söylemeyenler genellikle pek bir şey söylemezler. Belirli çevrelerdeki yaygın dini inanç hoşgörüsüzlüğüne karşı koyulmalıdır. Elitlerin dini inançlara karşı hoşgörüsüzlüğü, siyasi projelerinin, içindekilerin çoğunun iddia ettiğinden daha az açık bir entelektüel hareket olduğunun belki de en çarpıcı işaretlerinden biridir. Bazı kültürler hayati ilerlemeler kaydetmiştir; diğerleri işlevsiz ve gerici kalmıştır. Artık tüm kültürler eşittir. Eleştiri ve değer yargıları yasaklanmıştır. Ancak bu yeni dogma, bazı kültürlerin ve hatta alt kültürlerin... harikalar yarattığı gerçeğini göz ardı etmektedir. Diğerleri ise vasat, hatta daha da kötüsü, gerici ve zararlı olmuştur. Boş ve anlamsız bir çoğulculuğun sığ cazibesine direnmeliyiz. Amerika'da ve daha geniş anlamda Batı'da, son yarım yüzyıldır kapsayıcılık adına ulusal kültürleri tanımlamaya direndik. Ama neye kapsayıcılık? Alexander C. Karp ve Nicholas W. Zamiska'nın New York Times'ın 1 numaralı çok satan kitabı "Teknolojik Cumhuriyet: Sert Güç, Yumuşak İnanç ve Batı'nın Geleceği"nden alıntılar."
Ziyaretçiler için gizlenmiş link,görmek için
Giriş yap veya üye ol.